تصویر کلیسای اولیه در کتاب اعمال رسولان برای برخی آرمانی دست نیافتنی است و برای برخی هم وسیله‌ای جهت انتقاد از وضعیت کلیسای موجود. اما هدف اصلی نویسنده و روح‌القدس از ارائه این تصویر چه بود؟ آیا می‌خواهد آنرا رویایی دست نیافتنی ببینیم و در پرتو آن احساس ضعف کنیم و یا کلیسایی را به تصویر می‌کشد که دوران ماه عسل را طی می‌کند و ویژگی‌های مثبت آن باید همچنان تقویت شده و رشد یابند.

بر این اساس حداقل چهار ویژگی مورد بررسی قرار می‌گیرد.

۱) کلیسایی که «تعلیم پذیر» است. در این کلیسا در عین تشخیص نقش تعلیم دهنده روح‌القدس، به خدمت معلمین هم متکی است.

۲) کلیسایی که «اهل مشارکت» است. در دنیایی که فردگرایی را ترویج می‌کند این ویژگی کلیسا چقدر انگیزه بخش و پراهمیت است.

۳) کلیسایی «اهل پرستش» هم هست. تعلیم را ارج می‌گذارد اما جایگاه دعا و پرستش را هم ناچیز نمی‌شمارد.

۴) کلیسایی «اهل بشارت» است. نه اینکه تیم بشارتی کلیسا داشته باشند که بشارت خدمت ویژه عده‌ای خاص بشود، بلکه همه اعضای کلیسا در رفتار و گفتار انتقال دهنده خبرخوش (انجیل) بودند.

بشارت

---

این صفحه را در شبکه‌های اجتماعی مورد علاقه خود به اشتراک بگذارید