چرا عیسی را نجات‌دهندۀ بزرگ می‌خوانیم؟ آیا او فقط برای گناهان بزرگ نجات دهنده بزرگ است یا برای همه؟ یک فاحشه بدنام، یک گناه‌گار مأیوس، و یک انسان کلافه از آلودگی خودش باید به کجا بگریزد؟...

متن: انجیل یوحنا ۸: ۲- ۱۱

منظومۀ انجیل یوحنا به قلم آقای عباس آرایان‌پور کاشانی

چو عیسی بشد خسته از مردمان            بشد جانب کوه زیتون روان
به هیکل روان شد دگر بامداد                   به قوم از ره لطف تعلیم داد
فریسی و کاهن گروهی عظیم                که بودند بسیار پست و لعیم
برای ثبوت بیانات خویش                         به نزدش زنی زانی آورده پیش
زناکار را در میان داشتند                         ز عیسی سپس داوری خواستند
به عیسی بگفتند ”ای پیشوا                  شد این زن گرفتار حین زنا
به تورات موسی بود آشکار                     که زانی بباید شود سنگسار
چه گویی تو از بهر این ماجرا                   طریق حقیقت تو بر ما نما“
بگفتند این از ره امتحان                         که تا ادعایی نمایند از آن
ولیکن چون عیسی شنید این سخن        به پایین فکند او سر خویشتن
به انگشت بنوشت روی زمین                  همان منجی صادق راستین
چو کردند اصرار بهر جواب                        به پاخاست عیسی و کرد این خطاب
”کسی گر ندارد گناه از شما                   کند سنگ اول به سویش رها“
سرش را به پایین فکند آن زمان               نوشت او به روی زمین همچنان
از این گونه گشتند مردم خجل                 ز گفتار خود بیمناک و خجل
یکایک برفتند زآنجا برون                          بمانند عیسی و آن زن درون
پس استاد چشم به بالا فکند                  نگه کرد بر آن زن مستمند
چو دیگر کسی را در آنجا ندید                  ز رحمت به وی داد این سان نوید
”کجایند آن مدعی‌های تو                       که بودند خواهان فتوای تو“
چنین گفت آن زن که ای اوستاد              کسی بر من زار فتوی نداد
بدو گفت عیسی ز راه کرم                     که من هم ز فتوای خود بگذرم
برو لیک منمای دیگر گناه                       مکن عمر خود را از این پس تباه

---

این صفحه را در شبکه‌های اجتماعی مورد علاقه خود به اشتراک بگذارید