جستجو در موعظه ها

بشارتی
تعلیمی

برچسبهای معروف

پادكست موعظات

سایت قدیمی

صفحۀ اصلی

موعظه‌ها

دوستان عزیز، تمامی موعظه‏ها به زودی از سایت قدیمی به سایت جدید انتقال پیدا خواهند كرد و در حال حاضر برای دسترسی به آنها لطفا از پیوند زیر استفاده كنید:
«سایت قبلی»

وقتی آنچه داری تمام می‌شود

یک‌شنبه، ۲۵ اردی‌بهشت ۱۳۹۰ | ۱۵ می ۲۰۱۱ | ۱۲:۰۰

وقتی در مشکلی گرفتار می‌شویم، اولین چیزی که به آن فکر می‌کنیم این است که خدا من را فراموش کرده است. با از دست دادن امید، آرامش هم از دست می‌رود. اما چرا خدا اجازه می‌دهد از این تجربیات گذر کنیم؟...

وقتی آنچه داری تمام می‌شود

انتظار معجزه

بخش ۱

”روزی ایلیا به اخاب پادشاه گفت: «به خداوند خدای زندۀ اسرائیل، یعنی به همان خدایی که خدمتش می‌کنم قسم که تا چند سال شبنم و باران بر زمین نخواهد آمد مگر اینکه من درخواست کنم.“ اول پادشاهان ۱۷: ۱

کریت: درۀ تیرگی

”پس‌ خداوند به‌ ايليا فرمود: «برخيز و بطرف‌ مشرق‌ برو و كنار نهر كريت‌، در شرق‌ رود اردن‌ خود را پنهان‌ كن‌. در آنجا از آب‌ نهر بنوش‌ و خوراكی را كه‌ كلاغها به‌ فرمان‌ من‌ برای تو میآورند، بخور.» ايليای نبی‌ به‌ دستور خداوند عمل‌ كرد و در كنار نهر كريت‌ ساكن‌ شد. هر صبح‌ و شام‌ كلاغها برايش‌ نان‌ و گوشت‌ میآوردنـد و او از آب‌ نهـر مینوشيـد. اما چندی بعد بعلت‌ نبودن‌ باران‌ نهر خشكيد.“ اول پادشاهان ۱۷: ۲- ۷

سه دلیلی که خدا اجازه می‌دهد نهر خشک شود

۱. ___________________________________________

۲. ___________________________________________

۳. ___________________________________________

سفر شمال: جادۀ ناامن

”آنگاه‌ خداوند به‌ ايليا فرمود: «برخيز و به‌ شهر صرفه‌ كه‌ نزديك‌ شهر صيدون‌ است‌ برو و درآنجا ساكن‌ شو. من‌ در آنجا به‌ بيوه‌ زنی دستور داده‌ام‌ خوراك‌ تو را فراهم‌ سازد.» پس‌ ايليا از آنجا به‌ صرفه‌ رفت‌.“ اول پادشاهان ۱۷: ۸- ۱۰الف

آنچه باید به خاطر بسپارم

۱. ___________________________________________

۲. ___________________________________________

۳. ___________________________________________

صَرِفَه: کورۀ کمبودها

وقتی به‌ دروازه‌ شهر رسيد، بيوه‌ زنی را ديد كه‌ مشغول‌ جمع‌ كردن‌ هيزم‌ است‌. ايليا از او كمی آب‌ خواست‌. وقتی آن‌ زن‌ به‌ راه‌ افتاد تا آب‌ بياورد، ايليا او را صدا زد و گفت‌: «خواهش‌ میكنم‌ يك‌ لقمه‌ نان‌ هم‌ بياور.» اما بيوه‌ زن‌ گفت‌: «به‌ خداوند، خدای زنده‌ات‌ قسم‌ كه‌ در خانه‌ام‌ حتی يك‌ تكه‌ نان‌ هم‌ پيدا نمیشود! فقط‌ يك‌ مشت‌ آرد در ظرف‌ و مقدار كمی روغن‌ در ته‌ كوزه‌ مانده‌ است‌. الان‌ هم‌ كمی هيزم‌ جمع‌ میكردم‌ تا ببرم‌ نان‌ بپزم‌ و با پسرم‌ بخورم‌. اين‌ آخرين‌ غذای ما خواهد بود و بعد از آن‌ از گرسنگی خواهيم‌ مرد.» ايليا به‌ او گفت‌: «نگران‌ نباش‌! برو وآن‌ را بپز. اما اول‌، از آن‌ آرد نان‌ كوچكی برای من‌ بپز و پيش‌ من‌ بياور، بعد با بقيه‌ آن‌ برای خودت‌ و پسرت‌ نان‌ بپز. زيرا خداوند، خدای اسرائيل‌ میفرمايد: تا وقتی كه‌ باران‌ بر زمين‌ نبارانم‌، آرد و روغن‌ تو تمام‌ نخواهد شد.» بيوه‌ زن‌ رفت‌ و مطابق‌ گفته‌ ايليا عمل‌ كرد. از آن‌ به‌ بعد، آنها هر چقدر از آن‌ آرد و روغن‌ مصرف‌ میكردند تمام‌ نمیشد، همانطور كه‌ خداوند توسط‌ ايليا فرموده‌ بود.